پ.ن: 
دی شيخ با چراغ همی گشت گِـرد شـهـر     كـز ديـو و دد ملولم و انـسـانـم آرزوست
زين همرهان سست عناصر دلم گـرفت     شـيـر خـدا و رسـتـم دسـتـانـم آرزوست
زين خلق پُـرشـكـايـت گـريان شدم ملول     آن های و هوی و نعره ی مستانم آرزوست
گـفـتـی ز ناز: بـيـش مرنجان مرا، بـرو     آن گـفـتـنـت كـه بيش مرنجانم آرزوست
والله كـه شهر بی تو مرا حبس ميشود    زان آوارگـی بـه كــوه و بــيـابـانـم آرزوست