پ ن !
سلام !
پ.ن1 : ابتدا یه دست ، هورا و جیغ بلند به خاطر مصاحبه مفصل ایراندخت با کوروش یغمایی که خیلی حال داد ! و باعث تحول در Play list تکراری وحشتناک این روزها شد ! تحولی ار نوع بازگشت – و نه تجدید – به کوروش وکاوه یغمایی که هم احساسات گذشته را بازآوری می کنه (و واقعا موزیک تو نوستالژیک کردن چقدر فوق العادس ) و هم احساسات جدید را تولید !
پ.ن2 : هیچ کس هیچ وقت هیچ چیز درباره ی .............نمی فهمه ، جز ............. !
1) خودش – خودش
2) الی – اصغر فرهادی
3) هیچی – خدا
4) زن ها – خودشون
پ.ن3 : خداییش بهمن بین دی و اسفند چی میخواد !؟
پ.ن4 : هر کسی حق داره سبک زندگیشو انتخاب کنه ، اگر و فقط اگر درحین انتخاب جفت پا نره تو جام* این و اون ! (به در می گم مگر دیوار بشنود – یا جفتشون ، که چه بهتر – اما آگاهم به این که جفتشون کرند !)
*حکمت مطلقه ی مجهول : اگر با دیگرانش بود میلی / چرا جام مرا بشکست لیلی
پ.ن5 : وای وای وای وای ! (کلا!)
پ.ن6 : عینک من کثیفه یا دنیا !؟
پ.ن7 : این روزا نه پست سیاسی ، نه نقد سیاسی ، نه بیانیه سیاسی ، نه شعار سیاسی ، نه تظاهرات سیاسی ، نه مصاحبه سیاسی ، نه تفسیر سیاسی . نه هیچ چیزه دیگه ی سیاسی اغنا کننده نیست ! همش تو این فکرم که از اون اردوی آمادگی دفاعی که پارسال رفتیم کی می تونم استفاده ی عملی کنم ! به امید آن روز ! (هر چند که مناسب حال درویشان نیست !)
پ.ن 8 : ما که داریم حیف می شیم ، خوش به حال کسی که بیابتمون ! (نصیحت برادرانه !)
پ.ن9 :
دستم را بگیر
و از این پستوی گزینه های خشک
نجاتم بخش
مرا ببر
ببر آن سوی تر شقایق ها
عاشقی را یادم بده
و بگو با یک قدم فاصله
فرسنگ ها از تو دورم !
و آن گاه بنشین و داغ شقایق را تماشا کن !
داغ تازه شقایق را !